Blog #3
Je lichaam liegt niet
De laatste 4 maanden waren voor mij behoorlijk pittig. Na het overlijden van mam, werd ik meteen na onze heerlijke week in Frankrijk, overvallen door onze verhuizing. Ja natuurlijk had ik me daarop voorbereid. Maar in de weken dat mam is gevallen, stervende was, en uiteindelijk gestorven is, begon pas mijn innerlijke gevecht tegen alles wat ik voelde. Kan ik het wel aan? Hoe doe ik dit? Waar begin ik? Hoe moet ik verder? Wat moet ik allemaal regelen? Ik heb letterlijk mezelf even uit gezet. Ik liet het allemaal gebeuren en probeerde niet teveel stil te staan bij alles wat ik voelde.
Mijn hormonen gieren alle kanten op sinds mam er niet meer is. Hoppa, meteen vol in die perimenopauze. Huh? Ik had dit toch allemaal onder controle? Nope, gewoon weer vol erin, niet helemaal terug bij af, maar de deur ernaast. Ik kon me op niks meer echt concentreren en stond totaal niet meer in mijn eigen kracht. Slapen was niet meer zo vanzelfsprekend, eten lukte niet, constant in de stressmodus. Alle signalen waren aanwezig. Het enige wat nog altijd loopt en goed voelt, is ons gezin. Onze stabiele basis met ons viertjes. Dus bewust was ik er eventjes niet voor anderen, maar gefocused op wat moest. Want verhuizen naar een andere land is toch wat anders als in eigen land.
Inmiddels wonen we hier al 6 weken en gaat het goed met mij. Het ging ook niet slecht maar mijn lijf begint langzaam weer rust te voelen. Ik kan het weer toelaten. Dat het niet goed ging, bleek voor 2 weken terug wel. Van de ene op de andere dag kon ik mijn nek & schouders niet meer bewegen. Ik bewoog als een robot. Helse pijnen en bij elke beweging werd ik herinnerd aan mijn stijve nek. Nergens kon ik terecht voor een behandeling. Alles en iedereen nog met vakantie. Afgelopen dinsdag was het eindelijk zover en kon ik hier in de buurt terecht bij een dame voor massage. Ik kon inmiddels al weer beter bewegen en had me ingesteld op een ontspannende massage. What Little Did I know.... Tranen met tuiten, ongelofelijk, gejankt samen met de masseuse. Alles eruit, en nog een beetje meer.
Dat is wat massage kan doen, niet alleen fysiek, maar ook mentaal. Soms denken we dat alles goed gaat. We gaan door, houden ons flink. Niet lullen maar poetsen. En dan toch zoekt je lijf een weg om je duidelijk te maken dat het even niet zo lekker gaat. En dat je actie moet ondernemen. Het schreeuwt om aandacht. Dan komen wij als massage therapeuten om de hoek kijken met onze magische handjes. Sta je ervoor open? Gun jezelf deze ervaring en laat mij je helpen.
“Wounds don’t heal the way you want them to, they heal the way they need to.”
Reactie plaatsen
Reacties